آخرین اخبار : 

دشمن‌تراشی از عواملِ ماندگاری جمهوری اسلامی!

رضا وضعی /

حتی اگر دشمن هم نداری، وانمود کن که کشور در خطر است. زیرا وقتی مردم بترسند، برای برده شدن آماده می شوند و برای رهائی از ترس از سیاستمداران پیروی و اطلاعت خواهند کرد. ( آدولف هیتلر)

(و وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍَ و مِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ –الانفال/60) که به این معناست: و هر چه در توان داريد از نيرو و اسب‌هاى آماده بسيج كنيد تا با اين تداركات دشمن الله و دشمن خودتان و دشمنان ديگرى را جز ايشان كه شما نمى‌‏شناسيدشان و الله آنان را مى‏‌شناسد بترسانيد(ارهاب معنای ترور کردن هم دارد) و هر چيزى در راه الله انفاق کنید پاداشش به خود شما بازگردانيده مى‏‌شود و بر شما ستم نخواهد رفت.»

سی و هشت سال از این حکومت هزار و یک حاکم گذشت و امت همیشه در صحنه متوجه نشد که رهبران سیاسی کشور از کدام دشمن حرف زده و می زنند. آیا اصلا دشمنی وجود دارد؟!. براستی چرا یکی از مشخصه های جمهوری اسلامی از زمان آغاز به حکومت داری، اصرار و تلاش برای دشمن تراشی با حکومت های دیگر به هر بهانه ای بوده است؟

در ابتدا و برای درک بهتر  این طرح، وقتی قانون اساسی جمهوری اسلامی را باز می‌کنیم در مقدمه این قانون متوجه می‌شویم به دشمن‌تراشی مشروعیت بخشیده. در مقدمه آمده است: « قانون اساسی با توجه به محتوای اسلامی انقلاب ايران که حرکتی برای پيروزی تمامی مستضعفين بر مستکبرين بود زمينه تداوم اين انقلاب را در داخل و خارج کشور فراهم می‌کند به ويژه در گسترش روابط بين‌المللی با ديگر جنبش‌های اسلامی و مردمی می‌کوشد تا راه تشکيل امت واحد جهانی را هموار کند و استمرار مبارزه در نجات ملل محروم و تحت ستم در تمامی جهان قوام يابد.»

این مقدمه معنایی جز اینکه جمهوری اسلامی از روزهای نخست آغاز به کارش در حکومت، به دخالت در امور دیگر  کشور ها از طریق ایدئولوژی صدور انقلاب اسلامی می‌اندیشیده و شکل قانونی به آن داده معنای دیگری ندارد که به تعبیری دیگر احساس دشمنی با دیگر کشور های منطقه‌ای و بین‌المللی بوده است.

این‌طور به نظر می‌رسد که جمهوری اسلامی در کپی‌برداری از حکومت فاشیستی آدولف هیتلر موفق عمل کرده است. جوزف گوبلز ویزر تبلیغات و روشنگری ملی حکومت آدولف هیتلربود، او معتقد بود زمانی که حکومتی نتواند نیازهای ابتدایی مردمش از قبیل نان، کار، رفاه، امنیت و اعتبار و اسایش‌شان را تامین کند،در چنین حالتی حکومت باید اذهان عمومی را به سوی یک موضوع فرعی اما بزرگ منحرف کند و دائما از توطئه و دشمن بگوید. البته این دشمن می تواند خارجی و داخلی  باشد.

اگر بخواهیم به یک  یا دو  نمونه از دشمن‌تراشی های داخلی نگاه کنیم، برمی‌گردیم به چند هفته قبل به بازی فوتبال استقلال تهران و تراکتورسازی تبریز که بر کسی پوشیده نیست هر دو باشگاه زیر نظر پاسداران سپاه اداره می‌شوند. در این بازی شعارهای تجزیه‌طلبانه و ضد ملی مثل خلیج عربی از سوی تنها عده‌ای از طرفداران تراکتورسازی سر داده شد که چند نکته را به ما می‌رساند.

این تحرکات ضد ملی برخاسته از نقشه‌های شوم سازمان‌های اطلاعاتی حکومتی بود چرا که با این نقشه‌ها و طرح‌ها توانستد با یک تیر چند نشان را هدف قرار دهند. اولا: سعی می‌کنند با این نقشه‌ها بین اقوام  ایرانی تفرقه و دشمنی ایجاد کنند و در واقع جلوی اتحاد، همبستگی و یکپارچگی ایرانیان را بگیرند تا در شرایط بحرانی بتوانند خیزش های مردمی را کنترل کنند. دوما: مردم را از نقشه‌های خیالی دشمن برای تجزیه‌ی ایران بهرسانند و در دل مردم ترس تجزیه‌ی خاک ایران را بکارند تا در نهایت مردم از ترس تجزیه دشمنِ خیالی به وجودی این رژیم رضایت دهند. سوما: با وجود این طرح و نقشه‌های خود ساخته نیروهای حفاظتی، اطلاعاتی و امنیتی نهایت سود را به نفع خود پیش ببرند، به این صورت که زمانی که چنین تحرکاتی در ورزشگاه‌ها،خیابان‌ها و اماکن عمومی دیگر رخ دهد نیروهای نظامی و انتظامی به عنوان یک منجی و قهرمان وارد صحنه شوند و این افراد را سرکوب کنند تا نه تنها مردم از این رژیم متنفر نشوند بلکه بیشتر به آن اعتماد و احساس نزدیکی کنند. اما تمام این اتفاق‌ها که بیافتد یک مسئله ماندگاری‌اش را ثابت می‌کند، آن هم نفرت ، کینه و دشمنی که بین فارس و آذری بوجود آمد. مطمئن باشید تا زمانی که شرایط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی روز به روز وخیم‌تر شود ما بیشتر و بیشتر شاهد چنین تحرکات و دمشمن تراشی‌هایی خواهیم بود، تا مردم از ترس نابودی کشور و اشوب اقدامی علیه حکومت انجام ندهند.

همین‌طور در ماه‌های اخیر با بالا گرفتن 69 درصدی اعتراضات اجتماعی،کارگری و صنفی برای یک زندگی بهتر، و بگیر و ببندِ میهمانی‌های شبانه و پشت کردن جوانان به مراسم و عقاید مذهبی و… جمهوری اسلامی از آن به عنوان توطئه دشمن و نفوذ فرهنگ غربی نام می‌برد تا بتواند با توجیهی مورد قبول اکثر جامعه‌ی سنتی و مذهبی آن را سرکوب کند.

این را فراموش نکنیم که تنها حاکمیت مستبد از دشمن‌تراشی بین مردمان یک مملکت سود می‌جوید. یک نکته باید و باید برای  همه‌ی اقوامِ ، آذری، کرد، بلوچ، عرب، ترکمن و دیگر اقشار در سرزمین ایران روشن شود  و آن اتحاد همه نیروهای اجتماعی و سیاسی با قومیت‌های متفاوت است که می‌تواند بر یک محور علیه رژیم و حاکمیت دیکتاتوری مبارزه کند. اما هدف دیگر این حکومت از دشمن تراشی می‌تواند این باشد که حکومت نظامی در کشور برقرار کند و تمام نیروهای نظامی،انتظامی و امنیتی خود را در حال آماده باش نگه دارد تا به موقع بتواند خیزش‌های اجتماعی را سرکوب کند.

اما در بعد دشمن خارجی که در قاموس جمهوری اسلامی لیست بلند بالایی نوشته شده و در راس این لیست غرب و امریکا قرار گرفته اند.اگر بخواهیم این روند را از بعد امضای توافق هسته ای نگاه کنیم، شرایطی را فراهم کرده بود تا نظام جمهوری اسلامی بتواند خود را به جامعه جهانی نزدیک کند و دست از توطئه و دشمن تراشی بکشد. اما متاسفانه حکومت و در راس آن ولی فقیه و سپاه پاسداران حیات حکومت را در دشمن تراشی ، انزوای ایران، سرکوب مخالفین،ترویج تروریسم،دخالت در امور دیگر کشور های منطقه از طریق ایدئولوژی صدور انقلاب اسلامی و برگزاری انتخابات استصوابی  جست و جو کردند.

بعد از توافق هسته‌ای و امضای برجام جناح‌های تندِ حکومتی متوجه پرونده‌های مورد مذاکره برجام در زمینه‌های مختلف مثل مبارزه با پول‌شویی،مسئله‌ی موشک‌های بالستیک یا دوربرد،حقوق بشر،دخالت نکردن در امور دیگر کشورها و عدم حمایت از تروریسم شدند، که این مسئله باعث شد تا این آقابان بیشتر از پیش به طرح دشمن‌تراشی خارجی بپردازد. چرا که با اجرایی شدن چند پرونده ذکر شده حکومت جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران می‌بایست بساطِ ولخرجی و دست و دلبازی‌های خود را تعطیل و یک استحاله اجباری مورد قبول غرب را می‌پذیرفتند.

بنابراین  شاهد بودیم در یک سال گذشته مدام از توطئه‌ها و دشمن صحبت به میان آوردند و حتی نیروها و حضورشان در منطقه بخصوص در عراق به لحاظ ایدئولوژی و در سوریه به لحاظ سیاسی افزایش دادند تا از این طریق در افکار عمومی اینطور جا بیندازند که دشمن در بیرون مرزها به دنبال نابودی ایران است و ما باید دشمن  را در خارج از ایران به فلاکت برسانیم. حال می‌بینیم با آزادسازی حلب مسئولین چنان بدنبال زمینه‌سازی برای بازسازی حلب افتاده‌اند که آقای ولایتی مشاور رهبر و مسئول استراتژیک مصلحت نظام فرمودند: که پس از پیروزی در حلب باز سازی حلب از الویت  ماست  و این یک جمله ثابت میکند که سرنوشت حکومت آخوندیسم درعراق و سوریه مشخص میشود. چرا که مشروعیت درونی اش را از دست داده و از این طریق می‌تواند به دنبال مشروعیت‌اش در خارج از مرز های ایران باشد، اما اینکه در سوریه و عراق با کدام دشمن ایران می‌جنگند خود جای سوال دارد!…

سیاست‌های غلط و ماجراجویانه‌ی نظام جمهوری اسلامی که از روز اول بر دشمن‌تراشی و توطئه مبتنی بوده موجب شد تا امروز کشور های منطقه‌ای به خصوص کشور های عربی منطقه با ساختن غولی خطرناک  از کشور ایران،به شکل راحت‌تری منافع و مطالبات منطقه‌ای و بین‌المللی خود را مطرح و به آن برسند.

با تمام توضیحات  می‌توان به این نتیجه رسید که برای جمهوری اسلامی دشمن و توطئه یعنی اعمال اراده‌ی مردم و کنار زدن کل بساط حکومتی. بیت رهبری به خوبی می‌داند که می‌شود با دشمنانی مانند امریکا و کشورهای اروپایی بر سر مسائل مختلفی توافق و سر میز مذاکره رفت اما با مردم و خواسته‌های‌شان هرگز نمی‌شود. می‌شود با کشورهای منطقه‌ای که خلاف سیاست های نظام را دنبال می‌کنند کنار امد، اما با مردم نمی‌شود.

ماجرای دشمن‌تراشی بخشی از ضعف و درماندگی این نظام را نشان می‌دهد که در مقابل خواسته‌های اقشار مختلف جامعه عاجزست. جمهوری اسلامی خیزش و خشم مردم را در سال های نه چندان دور  تجربه کرده و اینک تلاش دارد با این ترفند کلیشه‌ای (دشمن‌تراشی) جلوی خیزشی دوباره را بگیرد تا بتواند حداقل در کوتاه مدت خیال خود را از درون راحت کند.

 

Comments

comments

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *